Semana Santa
Laatst was het Semana Santa, ofwel de heilige week voor Pasen. En aangezien de Honduresen een gelovig katholiek volk zijn, stond het eind van de week in het teken van rituelen en feesten.
Maar eerst even terug naar begin van de week waarbij ik een bezoek heb gebracht aan het Voedingscentrum. Hier komen de kleine kindjes terecht die ondervoed zijn. De redenen van de ondervoeding zijn zeer divers, van nalatigheid tot onwetendheid en van mishandeling tot armoe. Maar alle gevallen komen op hetzelfde neer: de ouders weten niet goed voor het kind te zorgen waardoor het ondervoed en onverzorgd raakt. De kindjes blijven er vier tot zes maanden, tot ze weer op volle kracht en gewicht zijn. In deze periode krijgen de ouders vaak nog de kans om hun kindje te bezoeken en te leren hoe voor het kind te zorgen. Maar merken ze dat de ouders nalatig zijn en niets van zich laten horen, wat bij vele kindjes helaas het geval is, dan zullen ze na hun zes maanden geplaatst worden bij ons opvanghuis of een ander opvangtehuis.
Toen ik er aankwam waren ze aan het spelen op het terras van het huis dat veel lijkt op Hogar Suyapa. Dezelfde uitstekende hygiëne, een ruime, heerlijk geurende keuken, en speelhoek binnen en buiten en een kamer met zo’n 26 bedjes. Nadat ik rondgeleid was kreeg ik het fotoboek in mijn handen van de voor en na situatie van de kindjes. Sommige beelden waren zo vreselijk afschuwelijk dat ik er haast niet naar kon kijken.
Gelukkig waren er op het moment dat ik er was geen nieuwe kindjes en zagen ze er allemaal redelijk goed gevoed uit zodat het haast leek alsof er niets bijzonders met ze aan de hand was. Pas op het moment dat het etenstijd was, ging er bij sommigen een alarmbel rinkelen en dook een van de meisjes op haar bordje als een leeuw op zijn prooi alsof haar leven er vanaf hing (wat natuurlijk ook zo is geweest). Ongelooflijk hoe snel, zonder te kauwen, met 20 happen tegelijk dat naar binnen ging! Hoewel, naar binnen, uiteindelijk zat de rijst met bonen in haar haar, op haar schouders en tussen haar tenen. Met grote ogen heb ik haar zitten bewonderen, wat een figuur!
Na het eten was het tijd voor de pot. Met zijn allen in hun blootje in de badkamer, ieder op een eigen kleur potje. En dan kijken wie het snelst een drolletje heeft gedraaid! Na zo’n 15 minuutjes werden ze één voor één gewassen, aangekleed en mocht ik ze in bed leggen. Een warm gevoel verspreidde zich van binnen als ze mij hun grootste lach gaven nadat ik ze maar heel eventjes kriebelde, een kus gaf en Buenas Noches zei. Precies zoals ik dat in het opvanghuis ook elke avond bij elk kindje even doe. En ook daar is het dan feest en geven ze mij dan hun grootste lach.
En Semana Santa, de heilige paasweek? Nou ja, Pasen is nu al weer zo lang geleden, daarover vertel ik volgende keer meer!
Geef een kind een kans, schenk de wereld balans!
Wie net als Nicoline in Honduras vrijwilligerswerk wil doen kan kijken op www.homelesschild.org. Wie in Nederland vrijwilligerswerk wil doen kan contact opnemen met Ineke Wiersma op 043 409 2194. Donaties zijn altijd welkom: op rekeningnummer 212487167 of online.
Inmiddels is het een traditie: elk jaar in september houdt de Cramignonschool in Eijsden een open dag en is Homeless Child daarbij van de partij.
