Alle posts voor mei 2010

Doe mee met onze Homeless Child WK Pool!!

29 mei 2010, door Bas onder Geen categorie, Vrijwilligers in actie

Zoals je hiernaast ziet is ons team in Honduras al druk aan het oefenen voor de kwalificatie van het WK 2018.
‘Onze jongens’ zouden het geweldig vinden als je mee doet aan de Homeless Child WK Pool!

Het leuke van meedoen aan onze pool is dat je zelf kunt laten zien hoe goed je voetbalkennis is en daar kun je ook nog eens een leuke prijs mee winnen. Daarnaast help je ons met het nodige geld om de kinderen in Honduras een betere toekomst te geven. Volgens ons een heel mooi
één-tweetje!

Hoe doe je mee?

Stap 1:
Ga naar onze Homeless Child WK Pool en maak in het onderste gedeelte van de pagina een login aan. Vervolgens krijg je een e-mail met uitleg zodat je meteen kunt beginnen! Let wel, dit is een e-mail van de organisatie ’de bal op het dak voetbalpool’, zie dit dus niet als SPAM.

Stap 2:
Maak een bedrag van minimaal 10 euro over naar Homeless Child. Vergeet niet je e-mailadres bij het betalingskenmerk te vermelden zodat we je betaling kunnen koppelen aan je inschrijving. Dit moet uiteraard wel hetzelfde e-mailadres zijn als je inschrijving van de Homeless Child WK Pool.

Rekeningnummer 21.24.87.167, ten name van Homeless Child te Schoonrewoerd.

Spelregels
Zoals ook ons geliefde voetbal regels kent, kennen wij die ook. Wij vinden het belangrijk dat je deze even doorneemt.
Van officiële deelname is sprake als vóór 11 juni 2010 minimaal 10 euro is overgemaakt.

Alle voorspellingen dienen voor 11 juni 2010 ingevuld te zijn.  Tijdens het toernooi kan er niets gewijzigd worden.
 
De helft van de inleg zal ten goede komen aan Homeless Child, de kansspelbelasting van 29% (die we wettelijk verplicht zijn te betalen) en het prijzengeld zal uit de andere helft worden betaald.

Het prijzengeld wordt verdeeld over de eerste drie winnaars. Indien de eerste plaats gedeeld wordt door twee deelnemers, wordt 80 procent van de totale inleg over hun verdeeld en vervalt de tweede prijs. Indien de eerste plaats gedeeld wordt door drie deelnemers, wordt 100 procent van de totale inleg over hun verdeeld en vervallen de tweede en derde prijs. Dezelfde logica geldt voor de 2e plaats. Indien de derde plaats gedeeld wordt door meerdere deelnemers wordt het prijzengeld voor de plaats over hun verdeeld.

                                                1e prijs: 50% van het prijzengeld
                                                2e prijs: 30% van het prijzengeld
                                                3e prijs: 20% van het prijzengeld

De winnaars zullen uiterlijk 1 augustus 2010 het prijzengeld ontvangen. Wij storten het geld op het rekeningnummer via welk het inschrijfgeld is ontvangen.

Als het reglement ergens niet in voorziet, beslissen de Homeless Child WK Pool organisatoren.

Bram zet zich in voor Homeless Child!!

29 mei 2010, door Bas onder Vrijwilligers in actie

Dit jaar heeft Bram Tirion zich op koninginnedag enorm ingezet voor Homeless Child.  Hij heeft op eigen houtje een actie opgezet om onze kinderen te steunen en geld in te zamelen in zijn omgeving.  Bram heeft maar liefst euro 55,30 ingezameld.  Bovendien heeft hij er 20 euro bijgelegd van zijn eigen geld.  Ruim 75 euro is in Honduras een klein fortuin.  Daar kunnen we bijvoorbeeld 1875 bananen of sinaasappels mee kopen.  Of we kunnen er 750 potloden voor kopen of 500 pennen ! Wie weet komt Bram op een dag zelf wel naar Honduras om met eigen ogen te zien wat we allemaal kunnen doen met zijn en uw geld…. Bram bedankt !

Kinderen voor Kinderen door Laura Long, een Amerikaans vrijwilligster

26 mei 2010, door Bas onder Vrijwilligers in actie

Kinderen voor Kinderen
(Geschreven door Laura Long, Amerikaanse vrijwilligster)

Zaterdagmorgen in het huis van de jongens in Honduras, in de bergen. De meeste jongens van Proniño staan op en doen hun ochtendkarweitjes aan een rustig en gezapig tempo. Er staan echter drie jongens te wachten aan de deur van de keuken. Ze hebben zich al gedoucht en hun karweitjes afgewerkt, en ze staan er op hun paasbest gekleed. Ze wachten terwijl de kok drie borden klaarmaakt voor een snel ontbijt. Ze springen op hun fiets en trekken erop uit voor een dagje vrijwilligerswerk. Dit is de routine van elke zaterdag voor deze jongens, die hun dag aan de kinderen van Hogar Suyapa schenken, een ander tehuis voor kinderen in El Progreso, Honduras. Ze brengen de dag door met een spelletje ‘tikkertje’, ze helpen het personeel en ze maken gewoon plezier met alle kinderen daar.

Deze jongens van Proniño hebben stuk voor stuk een uniek en verschillend verleden en familiegeschiedenis. Ondanks hun verschillende achtergrond hebben de jongens gemeenschappelijke ervaringen: op een bepaald moment werd hen liefde en een gelukkige jeugd afgenomen. Sommigen leefden jarenlang op straat of verhuisden voortdurend, terwijl anderen ouders hadden die niet voor hen wilden of konden zorgen. Je kindertijd zou een fijne tijd moeten zijn, waarin je zorgeloos kunt rondlopen en kunt genieten van de eenvoud van het leven. Veel jongens hebben dat eenvoudige en zorgeloze aspect van de kindertijd nooit ervaren, maar wanneer je hen ziet rondrennen en met de kleine kinderen van Hogar Suyapa ziet spelen, lijkt het wel alsof ze het nu ontdekt hebben. Kinderen die doorgaans een stoere rol spelen voor de andere jongens van Proniño, zie je nu plots op de schommel of in het kleine speelhuisje, lustig aan het keuvelen met drie kleine kinderen. De jongens van Proniño brengen niet alleen vreugde aan de kleine kinderen van Hogar Suyapa, maar ze halen er ook een psychologisch voordeel uit. Ze kunnen zich openstellen, plezier maken en een klein stukje jeugd herontdekken, dat zo oneerlijk van hen afgenomen werd. Na een leuk dagje vrijwilligerswerk springen de jongens weer op hun fiets en rijden ze de berg op, klaar voor een week met jeugdig enthousiasme uitkijken naar volgende zaterdag.

Nicoline Roodenburg helpt in Honduras

25 mei 2010, door Bas onder Vrijwilligers in actie

HOMELESS CHILD

In navolging van Chantal Piters uit Eijsden, is nu ook Nicoline Roodenburg een maand werkzaam in het opvanghuis in Honduras.  Hier volgt het tweede deel van haar ervaringen.
Hogar Suyapa van dichterbij

Inmiddels zit ik nu een week in Hogar Suyapa en ik kan zeggen dat ik nu wel echt gewend ben.  Ik weet me steeds beter duidelijk te maken in het Spaans en begrijp steeds beter wat zij mij willen vertellen. Hoewel het woordenboekje nog steeds niet van mijn zijde wijkt scheelt het al een hoop.  De kindjes ken ik nu bijna allemaal bij naam (en als ik me vergis is dat natuurlijk lachen, gieren, brullen) en krijg ik ook meer inzicht in de vele aspecten bij Hogar Suyapa.

Zo ben ik zondag mee geweest naar de kerk. Het was een warme ochtend en de kerk was overvol. Een kleurrijke massa van mensen, jong en oud, zongen vol overgave mee met de band voor in de kerk. Tot mijn verbazing bleek de dominee een schriele, oude, blanke man te zijn. Precies het tegenovergestelde van de gemiddelde Hondurees die over het algemeen licht tot donker getint is en een zwaar en stevig voorkomen heeft. Ander verrassend moment tijdens de dienst was dat er drie kinderen tussen de leeftijd 8 en 14 ook een deel van de preek voordroegen. Maar waar ik het meest door verrast werd was dat in het midden van de dienst men elkaar een hand gaf. Oke, dacht ik toen het bij de buurman begon, dat doen wij ook wel eens. Maar daar bleef het niet bij. Iedereen die je om je heen maar kon bereiken gaf je een hand en soms zelfs een knuffel. En de dorpsgek rende als een bezetene door de kerk om het record handjes schudden te halen! Hilarisch!

Na deze dienst kregen de kinderen nog een extra dienst waar ze per leeftijd werden ingedeeld. Middels spelletjes en tekenen werden ze het katholieke geloof bijgebracht.
Terwijl ik het tafereel observeerde dwaalden mijn gedachten en ogen af naar buiten. Daar zag ik paard en wagen voorbij komen (naast de auto hier vervoersmiddels nummer 1), een fiets volgeladen met ijs voor als de kinderen straks uit de dienst komen, uithangborden van de supermarkt, tandarts, apotheek en….even opzoeken in mijn woordenboekje…de advocaat.

Volgende keer meer over de avonturen van Nicoline in Honduras.

Wil je ook naar Honduras?  Dat kan ! Kijk op www.homelesschild.org of bel met Ineke Wiersma op 043 409 21 94.  Je kan ook in Nederland helpen.  Of een donatie schenken online of op rekening 212487167 Homeless Child.

Rob, Poen, Alice en Bram enorm BEDANKT!

25 mei 2010, door Bas onder Nieuws, Vrijwilligers in actie

Ook kinderen zetten zich in voor Homeless Child! Bram ziet u op de rechter foto al aanbellend in actie om geld op te halen voor Homeless Child. Op de linker foto ziet u Rob, Poen en Alice  met elkaar de opbrengst aan het tellen van de verkoop van hun eigen spelletjes. Ze besloten dat ze er zelf meer dan genoeg hadden en dat ze best een beetje konden delen. Zo kwamen ze na een lange dag van slimme verkooptechnieken en handige handeltjes tot een bedrag van ruim 61 euro. Met wat hulp van pap en mam is dat bedrag uiteindelijk aangevuld tot maar liefst 111,50 euro. Veel dank van jullie collega-kinderen uit Honduras !

 

Ook onze voorzitter draagt bij aan onze actie.

10 mei 2010, door Bas onder Acties, Voorzitter, Vrijwilligers in actie

Voor Homeless Child
Ook onze voorzitter draagt een steentje bij met zijn eigen actie idee : Charles stelt zijn boot beschikbaar om gedurende de zomer te genieten van een paar dagen varen met een hapje en een drankje.  Iedereen die een dagdeel mee wil varen betaalt een eigen bijdrage van 100 euro en de opbrengst wordt geschonken aan onze Helden voor Homeless Child actie. 
Gasten kunnen zelf voor het vaargebied kiezen door heel het land, zelfs buitengaats. Misschien een leuk idee voor u of uw vrienden om een dagje met onze voorzitter mee te varen en te genieten van ons landschap en misschien een goede maaltijd op het dek?  Neem gerust contact met ons op via info@homelesschild.org of direct met Charles Duijne zelf, via cwduijne@planet.nl

Nicoline Roodenburg in Honduras deel II

10 mei 2010, door Bas onder Vrijwilligers in actie

HOMELESS CHILD

In navolging van Chantal Piters uit Eijsden, is nu ook Nicoline Roodenburg een maand werkzaam in het opvanghuis in Honduras.  Hier volgt het tweede deel van haar ervaringen.

Ondertussen gaat communiceren nog steeds met handen en voeten en wijkt mijn woordenboekje niet van mijn zijde. Ik slaak dan ook een zucht van verluchting als Nina, de dochter van Amerikaanse Ana, thuiskomt van school. Eindelijk kan ik al mijn vragen op een begrijpelijke manier beantwoord krijgen.
Zij vertelt mij dat de meeste kinderen hier zitten omdat hun ouders niet goed voor hun kunnen, of zelfs soms willen zorgen. Een van de meisjes zat dagelijks in de schoot van een bedelende en naar alcohol ruikende moeder op straat.  Ana heeft haar daar via het gerecht weg weten te halen. Een ander meisje liet aan haar lerares het litteken op haar hoofd zien en vertelde dat haar moeder dat had gedaan.   Onbegrijpelijk…..Zulke verhalen gaan door merg en been. Vooral bij het aanzicht van deze prachtige onschuldige wezentjes.

Tevens vertelt ze mij dat alles hier leeft van donaties. Er is een school in Amerika waarvan elke klas een kind sponsort.  Vooral door de donaties uit Nederland hebben ze het huis kunnen kopen waar we nu zitten (zelfs voor mijn begrippen een kast van een huis met een prachtig grote tuin die als speeltuin fungeert maar waar ook mango, avocado en kokosbomen groeien) en kunnen de begeleidsters worden betaald.  En dat gaat blijkbaar hartstikke goed, want in totaal zijn er denk ik wel 12 big mama’s die shifts delen. Een shift van 07:00 uur tot 17:00 uur en de volgende shift weer tot 07:00 uur.  Ik ben blij dat zij betaald kunnen worden en bedenk bij mijzelf; nu ik er ben kunnen ze misschien eens een dagje vrij krijgen…

Er wordt na de lunch nog wat gespeeld, weer gegeten en uiteindelijk naar bed. Ik besluit mij even terug te trekken, en val als een blok in slaap. Ondanks dat ik niet veel doe, ik voel me zo nu en dan zelfs nutteloos, is het toch nog wel slopend.

Rond 05:00 uur de volgende ochtend wordt ik eerst gewekt door een hond die maar niet stopt met blaffen. Ik draai me nog eens om en druk het kussen tegen mijn oren. Niet veel later beginnen ook de hanen te kraaien en sluiten de kinderen zich er gerust bij aan. Het lijkt wel een wedstrijd wie het meest geluid kan maken en dan ook het liefst zo vroeg mogelijk in de ochtend!! Jongens, het is nog niet eens licht! Wat moeten we op zo vroeg!???

Ondanks dat de dag iets vroeger begint lijkt hij op de dag ervoor. Het ritueel blijkt als volgt:  opstaan, aankleden, ontbijten, liedjes zingen, kleuren, spelen, tussendoortje van banaan met honing, weer spelen en daarbij het liefst allemaal tegelijk in de nieuwe vrijwilligster klimmen, één voor één douchen, lunchen, slapen, spelen, liedjes zingen, dineren, televisie kijken en weer slapen.

Ik ben benieuwd wat de rest van de maand me gaat brengen. Wie weet zit er nog een dagje strand in, want ik geef nog steeds licht hier tussen de kleurlingen…..
Geef een kind een kans, schenk de wereld balans !

Wil je ook naar Honduras?  Kijk op www.homeleschild.org.  Of help je liever vanuit Nederland?  Bel dan met Ineke Wiersma op 043 409 2194. Een donatie doen kan ook : online of op 212487167 tnv Homeless Child

Nicole Roodenburg in Honduras

5 mei 2010, door Bas onder Vrijwilligers in actie

HOMELESS CHILD

In navolging van Chantal Piters uit Eijsden, is nu ook Nicoline Roodenburg een maand werkzaam in het opvanghuis in Honduras.  Hier volgt een weergave van haar ervaringen.

Buenos Dias!

Donderdagmiddag net na de lunch. De kinderen liggen hun middagdutje te doen, en ik moet eerlijk zeggen; dat zou ik ook wel kunnen! Heb geloof ik toch een klein beetje last van een jetlag. Het is dan ook 7 uur tijdsverschil met Nederland, dus voor mijn gevoel moet ik lekker gaan uitbuiken op de bank.

Maar goed, even terug naar de dag van vertrek:

Alle zenuwen waren eindelijk bedeesd toen ik het vliegtuig in stapte. Ik heb alles geregeld, afgerond en ingepakt, dus geen reden meer om gestrest te zijn. De eerste vlucht van 11 uur was lang, maar doordat ik een prima plekje had, helemaal vooraan met zeeën van beenruimte en een zeer up to date videotheek vloog de tijd voorbij. Opvallend was trouwens wel dat ik hier al zowat de enige Hollander was. Ach, kon ik vast wennen. Veilig en wel landde ik in Panama waar ik een overstap had naar Costa Rica en vanaf daar direct door kon vliegen naar San Pedro Sula, Honduras. Ietsje later dan planning liep ik de gate door en stonden daar Lucy en Pablo met een bord met mijn naam vol verwachting uit te kijken naar een bleke Hollandse. Gelijk werden mijn Spaanse Ipod lessen op de proef gesteld, want geen van beide spraken ook maar een woord Engels. Met handen en voeten werk begeleidde Lucy mij langs de 31 slapende engeltjes naar mijn riante kamer. Ik was gesloopt door de 17 uur durende reis dus volgde al snel die engeltjes die naast mij sliepen als roosjes.

Ik was zo kapot dat ik sliep tot een uur of 07:00. Hartstikke laat voor Hondurese begrippen, de kinderen hier worden rond 05:00 uur al wakker!!! Na een ontbijtje van cornflakes con leche dat ze speciaal voor de “Holandesa” hebben aangeschaft (en alleen voor mij, want ze hebben het op het pak geschreven!) begeef ik me naar de kamer waar de kinderen aan het spelen zijn. Tot mijn verbazing zijn ze verre van verlegen en binnen de kortste keren zitten er 3 op mijn hoofd, 2 op mijn voeten en nog eens 3 op schoot! ‘Mami, mami, como te llamas?’ Ja, als ze me niet bij mijn naam noemen, noemen ze me dus gerust Mami!
Aan de begeleidsters laat ik zien dat ik cadeautjes heb meegenomen. En dat ook Chantal, die hier een tijdje terug is geweest, cadeautjes voor iedereen heeft meegenomen. Het is dikke pret wanneer we de ballonnen opblazen, maar keihard huilen wanneer ze kapot gaan en niet iedereen een ballon meer heeft.
Tussen al het geschreeuw gelach, gespeel en gehuil staat daar een meisje. Ogen groot en donkerbruin, en als ik kijk, geeft ze me een grote glimlach. Huilen doet zij niet, schreeuwen ook niet maar lachen en spelen als geen ander! Aaahhhhrgggg, ik geloof dat ik verliefd ben!

Geef een kind een kans, schenk de wereld balans !

Wil je ook naar Honduras?  Kijk op www.homeleschild.org.  Of help je liever vanuit Nederland?  Bel dan met Ineke Wiersma op 043 409 2194. Een donatie doen kan ook : online of op 212487167 tnv Homeless Child

De Egbertusschool rent voor Homeless Child!

1 mei 2010, door Bas onder Acties

De Egbertusschool rent voor Homeless Child!

Op vrijdag 9 april werd voor het eerst in het bestaan van de Egbertusschool in Vianen een sponsorloop georganiseerd. De kinderen renden de benen onder hun lijf vandaan voor Homeless Child.

Onder een stralende zon, met veel aanmoediging van ouders, opa’s, oma’s, verzorgers en leerkrachten. De leerlingen liepen zoveel mogelijk rondjes rond de school en de Katholieke Kerk. Met een sprintje langs de stempeltafels. Een groot succes, met groot enthousiasme en een even zo grote opbrengst!

Deze sponsorloop was onderdeel van het steunproject van de Egbertusschool.

De aftrap was een presentatie over Homeless Child voor de hele school. Vervolgens werd apart voor de boven- en middenbouw tijd genomen om vragen te beantwoorden en vragen te stellen. Dit was een groot succes, de kinderen bleven praten, reageren en vragen! Bij de onderbouw (kleuters) zijn we later in hun eigen klas nog een kort verhaal gaan doen. Ook deze kinderen hadden veel vragen en vooral ook ‘slimme’ opmerkingen.

Vervolgens ontstond er een ware run op de armbandjes die door de jongens van Pronino gemaakt zijn. Met de verkoop hiervan (en vrijwillige donaties) hebben we een mooi bedrag opgehaald. 

De weken daarna werd op vrijdagmiddag op school een creatieve-atelier-middag gehouden. De kinderen mochten een keus maken en kregen vervolgens 3x 1 uur les/begeleiding. De activiteiten: maskers of pinata’s maken, armbandjes maken, schilderen, muziek instrument maken, knutselen met afval of Spaanse les krijgen. De ‘producten’ die hieruit voort kwamen zijn ter verkoop aan de ouders aangeboden. De opbrengst wederom voor Homeless Child.

Tijdens de Spaanse les hebben we kaarten geschreven en geplakt voor de Pronino jongens. Daarnaast zijn een paar basis zinnen in het Spaans geleerd (ik heet, ik woon, wat doe je op school etc…), welke werden ingesproken op een filmpje. Tevens hebben de kinderen op dit filmpje een Spaans liedje gezongen ter afsluiting. Dit was erg leuk om te doen. De kinderen vinden dit zeker ook een mooie manier om contact te leggen met kinderen als de jongens van Pronino. Zo komen ze ‘ietsje’ dichterbij.

Een dergelijke les of filmpjes maken zou ook met een groter aantal kinderen kunnen, over meerdere momenten verspreid. Wellicht is het een idee om dit per kwartaal te doen en een ‘vriendschapsband’ op te zetten met Pronino, voor het uitwisselen van ervaringen, dingen waar je mee bezig bent als jongere in El Progreso en als jongere in Vianen etc. Dan blijft eea wel hangen en blijven de kinderen ‘bezig’ met het bestaan van de jongens van Pronino.

Een actie zoals op deze school gedaan, kan goed op andere basisscholen ook uitgevoerd worden!

De spullen hebben we, er is promotie materiaal, er zijn verhalen en ervaringen….Dus wellicht dat er in de omgeving van wie dan ook nog meer scholen geïnteresseerd zijn. Ook worden op veel lagere scholen sponsorlopen georganiseerd….dit kunnen we ook nog oppakken? Deze actie heeft in totaal 3.275 Euro opgebracht. De cheque voor dit bedrag werd tijdens een afsluitende feestavond aan de penningmeester Theo Zwart uitgereikt.