s Middags eten we vaak met de jongens mee: rijst, bruine bonen of spaghetti, soms een tortilla, aardappels of yuca. Elke dag krijgen we er gekookte groene banaan bij. Daarbij drinken we zelfgemaakte frisdrank (tang). Zelf eten we soms buiten de deur: pizza, kaasfondue met tortillachips en bruine bonen prut, gefrituurde bananenschijfjes.
Deze week stond hier de krant vol met verhalen over Hondurezen die illegaal via Mexico naar de USA gaan om te werken. Hier bekijk je het ook van de kant van de Hondurezen. Ze betalen duizenden dollars om de levensgevaarlijke tocht over land te maken. In de USA leven ze voortdurend met de angst opgepakt en teruggestuurd te worden. Of ze worden uitgebuit, omdat ze toch niet kunnen protesteren. Hier heet dat de Amerikaanse droom. Velen hier staan in de rij om het overgemaakte geld via de bank te ontvangen. Deze geldstroom in Honduras omvat zo’n 25 % van het nationaal inkomen, hele gezinnen moeten er van rondkomen.
Onze laatste weken staan in het teken van de komst van drie groepen Amerikaanse studenten die een week hard komen werken: slaapzalen schilderen met tekeningen, nieuwe matrassen brengen, lakens en douchegordijnen ophangen, twee nieuwe doelen op het voetbalveld neerzetten en drie pleintjes voor de gebouwen van het centrum aanleggen.
Woensdag kwam er een koudefront (25 graden) en na 2,5 week droogte een tropische bui, die 30 uur aanhield met alle gevolgen voor de begaanbaarheid van de wegen.
Met de Vlaamse vrijwilliger Bavo hebben we alle draden in het computerlokaal weer aan elkaar geknoopt; er werken nu 9 computers.
